_{روایت اول:باشگاه نجوم تهران - خ ویلا،تقاطع ورشو}

_{روایت دوم:شب چله چلچراغ - تهران سالن اریکه ایرانیان}

_{دانشگاه تهران، ۱۵ آذرماه ۱۳۸۵}

یک فیلم بسیار کوتاه از تجمع دیروز دانشگاه تهران

بابک بیات هم پرکشید.خبر کوتاه بود و غمناک.خالق برترین آثار موسیقی پاپ پس از انقلاب و یکی از بزرگمردان موسیقی پیش از انقلاب در سن ۶۰ سالگی و در شرایطی که شاید می توانست در کنارمان بماند،تنها و تنها به خاطر عدم امکان تامین به موقع هزینه عمل جراحی کبد،مظلوم و تنها در بیمارستان ایران مهر تهران دارفانی را وداع گفت تا باز هم در سوگ عزیزی دیگر شکوه ی همیشگی را تکرار کنیم که در این مملکت کسی قدر هنرمند نمی داند و چه غمگنانه ست مرگ در اینچنین ولایتی که در آن نه خالق ولایت عشق ارج و قربی دارد و نه آفریننده ی رازقی حرمتی ... و چه خوش گفت،شاملوی بزرگ که:
 

هرگز از مرگ نهراسیده ام
اگرچه دستانش از ابتذال شکننده تر بود
هراس من باری همه ازمردن در سرزمینی است
که مزد گورکن
از آزادی آدمی افزون باشد

_{برای بزرگنمایی روی عکس کلیک کنید}

دیروز همزمان با بازی تیم ملی ایران با کره جنوبی،اعضای کمپین دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها در میادین آزادی و آریاشهر تهران حاضر شدند و به توزیع تراکت هایی با مضمون اعتراض به جداسازی جنسیتی پرداختند.
بحث ورود زنان به استادیوم های ورزشی از سال گذشته و به دنبال ورود گروهی از زنان به استادیوم آزادی در نیمه دوم بازی ایران و بحرین در چارچوب مسابقات مقدماتی جام جهانی شکل تازه ای به خود گرفت و با صدور و سپس لغو دستور احمدی نژاد برای تسهیل حضور آنان در میادین ورزشی وارد مرحله تازه ای شد.
کمپین دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها گروهی است متشکل از فعالان جنبش زنان که خواستار لغو قوانینی هستند که نهایتا منجر به وقوع جداسازی جنسیتی در فضاهای عمومی می شوند.این گروه تاکنون اقدامات فراوانی برای احقاق حق زنان برای ورود به میادین ورزشی انجام داده اند که از جمله مهم ترین آن ها می توان به ارسال نامه ای با بیش از صدهزار امضا به فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) و کنفدراسیون فوتبال آسیا و همچنین برگزاری نشستی با عنوان "همایش دختران آزادی" و اکران فیلم سینمایی آفساید به کارگردانی جعفر پناهی که موضوع آن درباره تلاش تعدادی از دختران جوان برای ورود به استادیوم آزادی تهران در زمان برگزاری مسابقات فوتبال مقدماتی جام جهانی است،اشاره کرد.

خبر مرتبط:

گزارش ادوار نیوز از نشست اعتراض به سلب حق تحصیل برای دانشجویان منتقد

مدتی بود که تو کافه تیتر جمع می شدن و از کتاب های جدید یه نسل جدید صحبت می کردن...می خوندن...نقد می کردن و خلاصه در حال حرکت بودن...جای خوشحالی بود که چنین گروه با انگیزه ای با محوریت کامران محمدی شکل گرفته بود و به پیش می رفت.من هیچوقت نتونستم برنامه هامو ردیف کنم و عصر جمعه برم کافه تیتر اما همیشه گزارش هاشون رو می خوندم...عکساشونو می دیدم و کیف می کردم از اینکه چند نفر آدم پر انرژی و خلاق دارن یه کار نو انجام میدن...اما...

نمیدونم چی باعث شده که کامران محمدی تصمیم بگیره این جلسات رو به آخر خط برسونه...چرا دوستان با انگیزه و پرانرژی ما دارن فضای سرشار از حرکت عصر جمعه های کافه تیتر رو به یه خاطره تبدیل می کنن...نمی دونم واقعا باید بهشون حق داد یا نه...چون نمیدونم...و نمیدونیم به خودم به عنوان یه مخاطب دور از مرکز حق میدم که از کامران محمدی و همه اونایی که عصرهای جمعه با سوت و کور بودن و بی هیاهو بودن کافه تیتر می جنگیدن بخوام که این چراغو روشن نگه دارن تا ما هم یه روز باهاشون همراه بشیم...جدا این جلسات داشت آمار کتاب خوندن من یکی رو بالا می برد...

به عنوان یه دوست از همگی میخوام که این جلسات رو ادامه بدن...خصوصا از دوست نادیده اما نازنینمان...کامران محمدی...

روز چهارشنبه مراسمی در انجمن صنفی روزنامه نگاران برگزار شد برای خداحافظی مخاطبان ماهنامه نامه با تحریریه این نشریه موفق که به گفته گردانندگانش دارای چهل هزار خواننده در سراسر ایران بوده است.مدیرمسئول نامه مهندس کیوان صمیمی بهبهانی از مبارزین پیش از انقلاب و یکی از موسسین کانون زندانیان سیاسی پیش از انقلاب است.وی در ماه های گذشته بارها به دادگاه احضار شده و به خاطر انتشار یادداشت ها و گزارش هایی برخلاف نگاه رسمی در نشریه تحت مدیریتش تذکر دریافت کرده بود.ماهنامه نامه در طول حیات خود توانست تاثیر بسزایی در افزایش آگاهی ایرانیان بگذارد.این مسئله آن زمان مسجل شد که تحریریه نامه در نشست انجمن صنفی اعلام کردند :«چراغی که نامه افروخت به این سادگی ها خاموش نخواهد شد.»

گزارش "نامه" ، کيوان صميمی بهبهانی

عکس اول - تعداد آدم هایی که اومدن بی نظیر بود