|
عکس ها و گاه نوشته های امید درباره ایران ، جهان و منظومه شخصی!
|
روز چهارشنبه مراسمی در انجمن صنفی روزنامه نگاران برگزار شد برای خداحافظی مخاطبان ماهنامه نامه با تحریریه این نشریه موفق که به گفته گردانندگانش دارای چهل هزار خواننده در سراسر ایران بوده است.مدیرمسئول نامه مهندس کیوان صمیمی بهبهانی از مبارزین پیش از انقلاب و یکی از موسسین کانون زندانیان سیاسی پیش از انقلاب است.وی در ماه های گذشته بارها به دادگاه احضار شده و به خاطر انتشار یادداشت ها و گزارش هایی برخلاف نگاه رسمی در نشریه تحت مدیریتش تذکر دریافت کرده بود.ماهنامه نامه در طول حیات خود توانست تاثیر بسزایی در افزایش آگاهی ایرانیان بگذارد.این مسئله آن زمان مسجل شد که تحریریه نامه در نشست انجمن صنفی اعلام کردند :«چراغی که نامه افروخت به این سادگی ها خاموش نخواهد شد.»

گزارش "نامه" ، کيوان صميمی بهبهانی
چند روز پیش برای مصاحبه با عمادالدین باقی رفتیم به دفتر انجمن دفاع از حقوق زندانیان.
اتاق باقی پر بود از تابلو نوشته هایی با مضامین امید بخش که ناخودآگاه انسان رو به زندگی امیدوار می کرد.خودش هم انسانی بود خوش برخورد،فوق العاده مبادی آداب و البته صریح.طی مصاحبه متوجه شدم گوش چپش به خاطر سختی دوران زندان شنوایی شو از دست داده. این رو وقتی فهمیدم که موقع پرسیدن سوال سرشو به سمت چپ چرخوند تا با گوش راست بشنوه.بین اون تابلو نوشته ها یکیش خیلی جالب بود.همونی که توی این عکس پشت سرش می بینید.
هنوز کسی شما را دوست دارد!

